Odbiór kominiarski budynku to jeden z kluczowych etapów przygotowania obiektu do użytkowania. Od prawidłowej oceny stanu przewodów kominowych, wentylacyjnych i spalinowych zależy nie tylko sprawność systemów grzewczych, ale przede wszystkim bezpieczeństwo mieszkańców. Kominiarz, wykonując odbiór, sprawdza zgodność instalacji z projektem, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także identyfikuje potencjalne zagrożenia, zanim jeszcze dojdzie do zamieszkania czy uruchomienia urządzeń grzewczych. Zrozumienie zakresu jego pracy, wymogów formalnych i odpowiedzialności inwestora pozwala uniknąć kosztownych poprawek, opóźnień w oddaniu budynku, a przede wszystkim ryzyka pożaru lub zatrucia tlenkiem węgla.
Na czym polega odbiór kominiarski budynku
Odbiór kominiarski to formalne potwierdzenie, że w budynku wykonano poprawnie i bezpiecznie wszystkie przewody: dymowe, spalinowe oraz wentylacyjne, a także że ich parametry odpowiadają wymaganiom technicznym i przepisom prawa budowlanego. Jest to proces, który kończy etap prac związanych z systemami odprowadzania spalin i wentylacją, a zarazem warunek niezbędny do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Kominiarz podczas odbioru pełni rolę niezależnego specjalisty technicznego. Ocenia jakość wykonania elementów kominowych, zgodność z dokumentacją projektową oraz stan techniczny materiałów. Weryfikuje, czy zastosowane rozwiązania nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia i życia użytkowników. Istotne jest także sprawdzenie współpracy całego układu – od urządzenia grzewczego, przez przewód, aż po wylot ponad dachem. Odbiór kończy się sporządzeniem protokołu kominiarskiego, który ma formę dokumentu urzędowego i jest przechowywany przez inwestora, a często również dołączany do dokumentacji przekazywanej nadzorowi budowlanemu.
Zakres czynności podczas odbioru zależy od rodzaju budynku, zastosowanych urządzeń grzewczych oraz specyfiki przewodów kominowych. W budynkach jednorodzinnych jest zwykle prostszy, jednak i tam wymaga fachowej wiedzy oraz odpowiedniego sprzętu pomiarowego. W przypadku obiektów wielorodzinnych, użyteczności publicznej czy przemysłowych procedury są bardziej złożone, obejmują często dodatkowe pomiary, testy i wymagają ścisłej współpracy z projektantem instalacji.
Podstawy prawne i obowiązki inwestora
Odbiór kominiarski jest ściśle powiązany z przepisami prawa budowlanego oraz normami dotyczącymi przewodów kominowych i wentylacji. Prawo zobowiązuje inwestora do zapewnienia bezpiecznego użytkowania budynku, a jednym z elementów tej odpowiedzialności jest zlecenie odbioru uprawnionemu kominiarzowi. Brak wymaganego protokołu może skutkować odmową dopuszczenia budynku do użytkowania lub nałożeniem kar administracyjnych.
W praktyce obowiązki inwestora można podzielić na kilka etapów:
- zapewnienie dokumentacji projektowej instalacji kominowych i wentylacyjnych,
- dobór wykonawców posiadających doświadczenie w zakresie przewodów spalinowych,
- udostępnienie kominiarzowi pełnego wglądu do dokumentacji technicznej i budynku,
- usunięcie ewentualnych nieprawidłowości wykazanych w protokole odbioru wstępnego lub częściowego,
- zapewnienie późniejszych, okresowych kontroli przewodów przez osoby z uprawnieniami mistrza kominiarskiego.
Odpowiedzialność inwestora nie kończy się na etapie odbioru. W trakcie eksploatacji budynku musi on zadbać o regularne przeglądy kominowe, czyszczenie przewodów i dokumentowanie wszystkich wykonanych prac. Książka obiektu budowlanego, jeżeli jest wymagana, powinna zawierać wpisy dotyczące wszystkich okresowych kontroli kominiarskich. Jest to istotne nie tylko z punktu widzenia prawa, ale również w relacjach z ubezpieczycielem, który w razie szkody może żądać przedstawienia protokołów.
Warto również pamiętać, że przepisy określają minimalną częstotliwość kontroli przewodów, ale w niektórych sytuacjach, np. przy intensywnym użytkowaniu kotłów na paliwo stałe, zaleca się częstsze wizyty kominiarza. Odpowiedzialny inwestor lub zarządca powinien traktować te wymagania nie jako uciążliwy obowiązek, lecz jako element ochrony życia, zdrowia oraz majątku użytkowników budynku.
Zakres prac kominiarza przy odbiorze budynku
Podczas odbioru kominiarz nie ogranicza się do pobieżnego spojrzenia na komin. Proces ten obejmuje szereg szczegółowych czynności technicznych, które mają na celu rzetelną ocenę stanu całego systemu. Poniżej przedstawiono najważniejsze elementy typowego odbioru kominiarskiego.
Kontrola zgodności z projektem i przepisami
Na początku kominiarz analizuje dokumentację projektową. Sprawdza, czy zastosowane przewody odpowiadają rozwiązaniom przewidzianym przez projektanta: liczbę kanałów, ich przekroje, wysokość, materiały, sposób prowadzenia i zakończenia ponad dachem. Weryfikuje także, czy zmiany wprowadzone podczas budowy zostały odpowiednio naniesione do dokumentacji i czy nie naruszają zasad bezpieczeństwa pożarowego oraz wymogów dotyczących ciągu kominowego.
Bardzo ważna jest ocena odległości przewodów od elementów palnych, sposobu ich obudowy oraz połączeń z urządzeniami grzewczymi. Wiele usterek na tym etapie wynika z pozornie drobnych odstępstw od projektu: zbyt mały przekrój przewodu, niewłaściwie dobrana wkładka, zbyt nisko wykonany wylot komina w stosunku do kalenicy dachu, czy brak wymaganej izolacji. Kominiarz porównuje te elementy z obowiązującymi normami, aby potwierdzić, że przewód może bezpiecznie pracować w danych warunkach.
Sprawdzenie drożności i szczelności przewodów
Kluczowym etapem odbioru są badania drożności i szczelności. Kominiarz przeprowadza wizualną inspekcję przewodów, korzystając z lusterek, lamp inspekcyjnych, a coraz częściej także z kamer kominowych, które pozwalają dokładnie ocenić wnętrze kanału. Sprawdza, czy nie występują przewężenia, zatory, załamania czy ubytki w ściankach.
Badanie szczelności przewodów spalinowych i dymowych ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony przed tlenkiem węgla i dymem. Nieszczelności mogą prowadzić do przedostawania się spalin do pomieszczeń mieszkalnych, co stanowi poważne zagrożenie dla użytkowników. W zależności od rodzaju instalacji i wymogów, kominiarz może stosować zarówno metody tradycyjne (oględziny, próby dymne), jak i nowoczesne, wykorzystujące przyrządy do pomiaru ciśnienia oraz detekcji wycieków.
W przypadku przewodów wentylacyjnych oceniana jest także ich drożność i prawidłowe zakończenie. Niedrożna lub niewłaściwie wykonana wentylacja powoduje problemy z wilgotnością, pojawianiem się grzybów i pleśni, a przy współpracy z urządzeniami gazowymi może prowadzić do groźnego cofania spalin.
Ocena ciągu kominowego i warunków pracy urządzeń
Prawidłowy ciąg kominowy to warunek skutecznego i bezpiecznego odprowadzania spalin oraz prawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej. Kominiarz dokonuje oceny ciągu przy użyciu anemometrów, manometrów lub innych specjalistycznych przyrządów. Badanie to wykonuje się zarówno przy wyłączonych, jak i uruchomionych urządzeniach grzewczych, aby ocenić warunki pracy w różnych scenariuszach.
Normy określają minimalne wartości ciągu, które muszą być spełnione, aby urządzenia mogły działać poprawnie. Zbyt słaby ciąg może prowadzić do cofania się spalin, zadymienia pomieszczeń lub wygaszania palenisk. Zbyt duży ciąg natomiast może powodować nadmierne wychładzanie spalin i obniżać sprawność urządzeń. Kominiarz ocenia te parametry i w razie potrzeby wskazuje konieczność regulacji instalacji, zastosowania nasad kominowych lub innych rozwiązań poprawiających warunki pracy.
Istotne jest także uwzględnienie współpracy przewodów kominowych z systemem wentylacji mechanicznej, jeżeli taka występuje w budynku. Niewłaściwie zbilansowana instalacja wyciągowa może zaburzać ciąg w przewodach dymowych i spalinowych, co w skrajnych przypadkach prowadzi do zassania spalin z powrotem do wnętrza budynku. Kominiarz, znając charakterystykę pracy różnych systemów, może doradzić właściwe rozwiązania lub zgłosić konieczność korekt projektowych.
Rodzaje przewodów i ich specyfika przy odbiorze
Odbiór kominiarski wymaga rozróżnienia poszczególnych typów przewodów w budynku, ponieważ każdy z nich pełni inną funkcję i podlega innym wymaganiom technicznym. Zrozumienie tej specyfiki pozwala lepiej interpretować wnioski z protokołu oraz świadomie podejmować decyzje dotyczące eksploatacji instalacji.
Przewody dymowe
Przewody dymowe służą do odprowadzania spalin z urządzeń opalanych paliwem stałym: drewnem, węglem, pelletem czy brykietem. Powstające w nich spaliny mają wysoką temperaturę i często zawierają znaczne ilości sadzy oraz innych produktów niecałkowitego spalania. Z tego powodu wymagania dotyczące odporności termicznej, szczelności i odporności na pożar sadzy są bardzo wysokie.
Podczas odbioru kominiarz szczegółowo ocenia materiał wykonania przewodów dymowych, ich grubość, zastosowaną izolację oraz sposób połączenia z paleniskiem. Sprawdza, czy przewody są odpowiednio oddalone od elementów łatwopalnych, takich jak drewniane belki stropowe czy okładziny ścienne. Bardzo ważna jest także możliwość łatwego i skutecznego czyszczenia – konieczne są odpowiednio rozmieszczone wyczystki, umożliwiające usunięcie nagromadzonej sadzy.
Szczególną uwagę zwraca się na odporność na pożar sadzy, który może wystąpić w wyniku zaniedbań eksploatacyjnych. Przewód musi być wykonany w taki sposób, aby w przypadku zapłonu osadów wewnątrz kanału nie doszło do przeniesienia ognia na konstrukcję budynku.
Przewody spalinowe
Przewody spalinowe przeznaczone są do odprowadzania spalin z urządzeń zasilanych gazem, olejem opałowym lub z nowoczesnych kotłów kondensacyjnych. W porównaniu z przewodami dymowymi, spaliny mają zazwyczaj niższą temperaturę, zawierają jednak związki chemiczne, które mogą działać korozyjnie na materiały kominowe. Dlatego często stosuje się wkłady stalowe, ceramiczne lub systemy specjalnie przystosowane do pracy w warunkach wilgotnych.
Kominiarz podczas odbioru sprawdza, czy zastosowane przewody posiadają odpowiednią klasę odporności na kondensat i korozję, czy są kompatybilne z typem kotła oraz czy zachowano wymagane spadki i odprowadzenie skroplin. Ważna jest także prawidłowa długość i przekrój przewodu, ponieważ nowoczesne kotły często posiadają precyzyjnie określone wymagania co do parametrów komina. Odchylenia od zaleceń producenta mogą skutkować utratą gwarancji, obniżeniem sprawności urządzenia lub wręcz brakiem możliwości jego bezpiecznej pracy.
W przypadku systemów powietrzno-spalinowych typu turbo lub kondensacyjnych, gdzie przewody są współosiowe lub rozdzielne, dodatkowo weryfikuje się prawidłowość doprowadzenia powietrza do spalania. Nieodpowiednia konfiguracja może prowadzić do zaburzeń pracy palnika, a nawet do przedostawania się spalin do przestrzeni mieszkalnej.
Przewody wentylacyjne
Przewody wentylacyjne odpowiadają za wymianę powietrza w pomieszczeniach, odprowadzanie wilgoci, zapachów i zanieczyszczeń. Choć nie odprowadzają spalin, ich rola w bezpieczeństwie budynku jest równie ważna. Sprawna wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna zapewnia właściwe warunki higieniczne, ogranicza ryzyko kondensacji pary wodnej na ścianach i sufitach oraz zapobiega powstawaniu pleśni.
Podczas odbioru kominiarz ocenia, czy wszystkie pomieszczenia wymagające wentylacji mają zapewniony odpowiedni wywiew, a także czy zapewniono dopływ świeżego powietrza. Dotyczy to szczególnie kuchni, łazienek, kotłowni, garaży oraz pomieszczeń, w których zainstalowano urządzenia gazowe typu B, pobierające powietrze do spalania z pomieszczenia. Brak sprawnej wentylacji w takich miejscach jest jednym z najpoważniejszych czynników ryzyka zatruć tlenkiem węgla.
Kominiarz sprawdza również, czy kratki wentylacyjne oraz zakończenia przewodów nie są zasłonięte, zabudowane meblami lub innymi elementami wykończeniowymi. W nowym budownictwie dużym wyzwaniem jest łączenie szczelnych okien z wentylacją grawitacyjną – dlatego tak ważne jest wyposażenie okien w nawiewniki lub zastosowanie innych rozwiązań umożliwiających dopływ powietrza.
Procedura odbioru kominiarskiego krok po kroku
Aby lepiej zrozumieć, jak wygląda odbiór kominiarski w praktyce, warto prześledzić typową sekwencję czynności wykonywanych przez kominiarza. Dokładny przebieg może się nieco różnić w zależności od rodzaju budynku i lokalnych uwarunkowań, jednak zasadnicze etapy pozostają podobne.
Przygotowanie dokumentacji i wizja lokalna
Na pierwszym etapie inwestor lub kierownik budowy przekazuje kominiarzowi dokumentację projektową części instalacji związanych z przewodami kominowymi i wentylacją. Mogą to być rysunki architektoniczno-budowlane, projekty instalacji gazowej, c.o. i c.w.u., opisy techniczne oraz uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, jeżeli takie były wymagane.
Kominiarz zapoznaje się z dokumentami, następnie przeprowadza ogólną wizję lokalną budynku. Sprawdza rozmieszczenie kominów, ich widoczny stan na dachu, dostęp do wyczystek i rewizji, a także ewentualne utrudnienia w późniejszej eksploatacji. Na tym etapie może wstępnie zidentyfikować nieprawidłowości, które będą wymagały szczegółowego zbadania w dalszej części odbioru.
Szczegółowe oględziny przewodów i pomiar parametrów
Kolejny etap to szczegółowe oględziny przewodów z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi. Kominiarz od góry i od dołu weryfikuje stan kanałów, korzysta z kamer inspekcyjnych, sprawdza drożność, szczelność i prawidłowość wykonania połączeń. Ocenia jakość materiałów, sposób zamocowania wkładów, a także obecność i rozmieszczenie elementów umożliwiających czyszczenie i konserwację.
Następnie wykonuje pomiary ciągu kominowego oraz sprawdza działanie wentylacji. W budynkach, w których zainstalowano urządzenia gazowe, może również przeprowadzić podstawowe pomiary stężenia tlenku węgla w pobliżu palenisk, szczególnie w przypadku, gdy istnieją podejrzenia niewłaściwej pracy systemu. Wyniki pomiarów notowane są w dokumentacji, która stanowi podstawę do końcowej oceny obiektu.
Ocena bezpieczeństwa pożarowego i eksploatacyjnego
Po zebraniu danych technicznych kominiarz dokonuje ich interpretacji w kontekście bezpieczeństwa pożarowego oraz warunków eksploatacji. Sprawdza, czy przewody zostały odpowiednio oddzielone od elementów konstrukcyjnych wrażliwych na wysoką temperaturę, czy zastosowano właściwe zabezpieczenia przeciwpożarowe oraz czy zachowano wymagane odległości od materiałów palnych.
Istotne jest również przeanalizowanie wpływu istniejących rozwiązań na przyszłe użytkowanie budynku. Kominiarz ocenia, czy czyszczenie przewodów będzie możliwe bez naruszania elementów wykończeniowych, czy zapewniono odpowiedni dostęp do urządzeń i wyczystek, a także czy przewody nie są nadmiernie skomplikowane, co mogłoby utrudniać ich konserwację. Wszelkie zauważone nieprawidłowości są odnotowywane wraz z zaleceniami dotyczącymi ich usunięcia.
Sporządzenie i przekazanie protokołu kominiarskiego
Końcowym etapem jest sporządzenie protokołu kominiarskiego. Dokument ten zawiera opis przeprowadzonych czynności, wyniki pomiarów, ocenę stanu instalacji oraz jednoznaczne stwierdzenie, czy przewody nadają się do bezpiecznego użytkowania. Jeżeli stwierdzono usterki, kominiarz określa ich charakter, stopień zagrożenia oraz wskazuje konieczne do wykonania prace naprawcze.
Protokół jest przekazywany inwestorowi lub kierownikowi budowy, a jego kopia często trafia do dokumentacji obiektu. Na podstawie pozytywnego protokołu inspektor nadzoru budowlanego może wydać decyzję o dopuszczeniu budynku do użytkowania. W przypadku poważnych nieprawidłowości inwestor musi je usunąć i ponownie wezwać kominiarza do przeprowadzenia odbioru uzupełniającego, aż do uzyskania pozytywnego wyniku.
Najczęstsze nieprawidłowości wykrywane przy odbiorze
Odbiór kominiarski często ujawnia błędy popełnione na etapie projektowania, wykonawstwa lub wykończenia budynku. Znajomość najczęstszych nieprawidłowości pozwala inwestorom i wykonawcom zminimalizować ryzyko kosztownych poprawek oraz przyspieszyć proces oddania obiektu do użytkowania.
Błędy w doborze i prowadzeniu przewodów
Do najczęściej spotykanych problemów należy niewłaściwy przekrój przewodów w stosunku do mocy i rodzaju podłączonych urządzeń grzewczych. Zbyt mały przekrój powoduje problemy z ciągiem, zbyt duży – wychładzanie spalin i skraplanie się kondensatu. Niekiedy wykonawcy wprowadzają zmiany względem projektu bez konsultacji z projektantem lub kominiarzem, co prowadzi do niezgodności z przepisami i pogorszenia parametrów pracy instalacji.
Częstym błędem jest także zbyt duża liczba załamań i kolan na przewodach, nieprawidłowe długości odcinków poziomych oraz niewłaściwy sposób zakończenia komina ponad dachem. Zdarza się, że wylot komina znajduje się zbyt nisko w stosunku do kalenicy lub w pobliżu przeszkód terenowych, co sprzyja zawirowaniom powietrza i cofaniu spalin. Kominiarz, stwierdzając takie nieprawidłowości, może zażądać podwyższenia komina lub montażu odpowiedniej nasady.
Nieprawidłowe materiały i brak izolacji
Innym częstym problemem jest zastosowanie materiałów o niewystarczającej odporności na temperaturę, kondensat lub korozję. Dotyczy to szczególnie przewodów współpracujących z kotłami kondensacyjnymi oraz kominkami lub kotłami na paliwo stałe. Zastosowanie przypadkowych rur, elementów nieposiadających odpowiednich atestów lub łączenie systemów różnych producentów może skutkować przyspieszonym zużyciem przewodu, nieszczelnościami, a w skrajnych przypadkach awarią stwarzającą zagrożenie pożarowe.
Brak odpowiedniej izolacji cieplnej przewodów przebiegających przez nieogrzewane przestrzenie poddasza skutkuje wychładzaniem spalin, pogorszeniem ciągu oraz zwiększonym ryzykiem kondensacji. W przypadku przewodów dymowych nieprawidłowe zabezpieczenie przed wysoką temperaturą może prowadzić do przegrzewania konstrukcji dachu, co w dłuższej perspektywie zwiększa zagrożenie pożarem.
Problemy z wentylacją i dopływem powietrza
Bardzo często kominiarz wykrywa problemy związane z niewłaściwą wentylacją pomieszczeń. Zdarza się, że kratki wentylacyjne są zasłonięte zabudową meblową, szczelne drzwi łazienkowe nie mają podcięć, a w oknach nie zamontowano nawiewników. W efekcie dochodzi do zaburzeń ciągu w przewodach wentylacyjnych, a w pomieszczeniach z urządzeniami gazowymi brakuje powietrza do spalania.
W nowym budownictwie spotyka się także konflikty między wentylacją grawitacyjną a mechaniczną. Nieprawidłowe zbilansowanie systemów może powodować podciśnienie w budynku i zasysanie powietrza z przewodów dymowych lub spalinowych. Kominiarz, dostrzegając takie zagrożenia, może zalecić korekty w instalacji wentylacyjnej, montaż nawiewników, a nawet zmianę sposobu korzystania z niektórych urządzeń.
Usługi kominiarskie po zakończeniu budowy
Odbiór kominiarski budynku jest dopiero początkiem relacji inwestora z kominiarzem. W trakcie eksploatacji obiektu konieczne są regularne przeglądy, czyszczenie przewodów oraz inne usługi, które zapewniają utrzymanie instalacji w dobrym stanie technicznym oraz spełnienie wymogów prawnych.
Okresowe kontrole przewodów kominowych
Przepisy określają minimalną częstotliwość kontroli przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych. Kontrole te mają na celu wykrycie uszkodzeń, nieszczelności, zatorów oraz innych nieprawidłowości, które mogły pojawić się podczas eksploatacji. Kominiarz podczas przeglądu ocenia również stan techniczny urządzeń współpracujących z przewodami i sposób ich użytkowania.
W budynkach wielorodzinnych i użyteczności publicznej częstotliwość przeglądów jest z reguły wyższa niż w domach jednorodzinnych, ze względu na większą liczbę użytkowników i potencjalnie wyższe ryzyko szkód. Każda kontrola kończy się sporządzeniem protokołu, który powinien być przechowywany przez właściciela lub zarządcę budynku i okazywany na żądanie organów nadzoru lub ubezpieczyciela.
Czyszczenie przewodów i usuwanie zanieczyszczeń
Regularne czyszczenie przewodów jest kluczowe dla utrzymania ich sprawności i bezpieczeństwa. W przewodach dymowych gromadzi się sadza, smoła i inne produkty niecałkowitego spalania, które mogą ograniczać przekrój i zwiększać ryzyko pożaru sadzy. W przewodach spalinowych i wentylacyjnych osadzają się pyły, kurz i zanieczyszczenia chemiczne, które również pogarszają warunki przepływu.
Kominiarz, wykorzystując specjalistyczne szczotki, wyciory oraz urządzenia mechaniczne, usuwa nagromadzone osady i przywraca prawidłowy przekrój przewodów. W niektórych przypadkach stosuje się także metody chemiczne lub hydrodynamiczne, szczególnie przy usuwaniu twardych osadów w przewodach współpracujących z kotłami na paliwa stałe. Po czyszczeniu często wykonuje się dodatkowe pomiary ciągu, aby potwierdzić poprawę parametrów pracy instalacji.
Modernizacje i doradztwo techniczne
Kominiarz, jako specjalista od systemów kominowych i wentylacyjnych, często pełni rolę doradcy przy modernizacji instalacji grzewczych. Wymiana starego kotła na nowoczesne urządzenie kondensacyjne, montaż kominka z płaszczem wodnym czy zmiana sposobu wentylacji budynku wymaga oceny istniejących przewodów pod kątem ich przydatności do nowych warunków pracy.
Usługi kominiarskie w tym zakresie obejmują analizę stanu technicznego kominów, proponowanie rozwiązań dostosowanych do projektowanej instalacji, opiniowanie projektów modernizacyjnych oraz udział w odbiorze zmodernizowanych przewodów. Dzięki temu inwestor może mieć pewność, że planowane zmiany nie doprowadzą do naruszenia przepisów i standardów bezpieczeństwa.
Znaczenie profesjonalnego kominiarza dla bezpieczeństwa budynku
Rola kominiarza wykracza daleko poza tradycyjne skojarzenia z czyszczeniem kominów. Jest to zawód oparty na wiedzy technicznej, znajomości przepisów i praktycznym doświadczeniu w ocenie zagrożeń związanych z użytkowaniem urządzeń grzewczych oraz wentylacji. Profesjonalny kominiarz łączy funkcję kontrolną, doradczą i prewencyjną.
Bezpieczny budynek to nie tylko solidna konstrukcja, ale również sprawnie działające przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne. Nieszczelności, zatory, błędnie zaprojektowane kanały czy niedostateczny dopływ powietrza mogą prowadzić do tragedii, której skutki są nieodwracalne. Odbiór kominiarski budynku, a następnie regularne przeglądy i czyszczenie, stanowią jeden z fundamentów systemu ochrony przeciwpożarowej i gazowej.
Współpraca z rzetelnym fachowcem, który posiada odpowiednie kwalifikacje, uprawnienia i wyposażenie techniczne, daje inwestorowi poczucie bezpieczeństwa oraz pewność, że budynek spełnia wymagane standardy. Właściwie przeprowadzony odbiór kominiarski oraz świadomość znaczenia dalszych usług kominiarskich to inwestycja w trwałość instalacji, komfort użytkowania i ochronę najcenniejszych wartości – zdrowia i życia mieszkańców.
